دنیای باران

                         قصه ای دور اجاقی ساده بود 

شب که می شد نقش ها جان می گرفت

                       روی سقف ما که طاقی ساده بود

 می شدم پروانه خوابم می پرید

                           خواب هایم اتفاقی ساده بود 

زندگی دستی پر از پوچی نبود

                     بازی ما جفت و طاقی ساده بود